Odasını toplamayan tüm çocuklara…

Yetişkinlerin çocuklardan beklediği işler listesinin başında düzen gelir. Yetişkin dünyasında düzen kontrol etmek, disiplinli olmak ve temizliği sağlamak gibi bir dizi fiili de kapsar. Oysa çocuklar öyle değildir, size kaos gibi gelen manzaranın içinde onlar kendi düzenini kurar. Susanne Isern “çocuk ve düzen” konulu benzer bir problemle boğuşmuş olmalı ki çocuk ve ebeveyn arasında orta yolu bulan bir kitap yazmış: Hayır! Burası Orman Değil!

Pola, ebeveyn dünyasına itirazlar geliştirmeye başladığı yaşa ulaşmış bir ufaklık. Büyüdüğünü kendine ve etrafına ilan edercesine her şeye “hayır” diyor.

Düzensizlik içinde kendi düzenini kurduğunu iddia ettiğini anladığımız Pola’ya anneden nazik bir uyarı geliyor: “odan, ormana dönecek”. Bir ormandan tehlikeli bir dünya çıkmaz diye düşünebilirsiniz ama bu bir cangıl ise? Cangıl da orman demek ama balta girmemiş (insan girmemiş), vahşi hayvanların kol gezdiği ve sık ağaçlarla örülü bir orman. Bildiğimiz ormandan biraz farklı yani, daha ürkütücü.

Gerçekten de Pola’nın odası hatta bütün ev bir anda cangıla dönüyor. Pola bu yeni ve artık yabancı ortamda aradığı hiçbir şeyi bulamıyor. Alışkanlıkları, her zaman kullandığı eşyaları ve rutinleri artık yok. Derken yorgunluktan uyuya kalıyor.

Bu kabustan uyandığında odasını toplamaya karar veren Pola’nın düzene dair algısı biraz değişiyor. Çocuğunuz odasını toplamıyorsa ona kızmayın, nazikçe odasının bir ormana dönüşeceğini söyleyin.